De kracht van zacht

De Kracht van Zacht

Persoonlijke ontwikkeling

Als baby’s geboren worden kunnen ze onderscheid maken tussen pluis en niet-pluis. Geleidelijk aan ervaren ze meer nuances en leren ze de basisgevoelens verdriet, boosheid, angst en vreugde kennen. Als kind leren we in ons systeem van herkomst hoe we met deze gevoelens kunnen omgaan. Ouders leven dit voor aan kinderen. Als gevoelens onvoorwaardelijk gerespecteerd worden, dan kun je ook jezelf respecteren, van jezelf houden en sta je in je kracht. Dan kun je nee zeggen als je grens bereikt is.

Als je geleerd hebt dat boos zijn verkeerd is of niet gewenst, dan stop je je temperament vanzelf verder weg. Ik ken dat zelf heel goed. Als we bepaalde gevoelens niet mogen laten zien ontwikkelen we misvormingen van die gevoelens, ook wel ‘maskers’ genoemd. Zo ontwikkelde ik een Aanpasser die heel goed op anderen kan afstemmen en voor anderen ging zorgen. Om niet lastig te zijn slikte ik als kind mijn eigen gevoelens en behoeften in. Hoewel onder die meegaandheid natuurlijk stil verzet zat. Maar ik ging de strijd niet aan uit angst voor de pijn van afwijzing.

Hoe minder ruimte ik nam, hoe meer ik mijn bestaansgrond miskende. Door me aan te passen leverde ik stap voor stap mijn vrijheid in en raakte ik het contact met mijn essentie kwijt.

Als de tranen niet kunnen stromen komen we in woestijngebied terecht, waar het dor en droog is en nauwelijks meer sprake is van echt leven. De ogen stralen niet meer, de stem wordt vlakker, het lijf wordt zwaar. We verharden.Verdriet dat niet wordt genomen kan leiden tot depressie, zelfmedelijden en burn-out. Stress op het werk kan de druppel zijn die de emmer doet overlopen. De onderliggende oorzaak wordt vaak niet herkend en dat is juist de basis om weer heel te worden.

Leven en geraakt worden horen bij elkaar. Wanneer je ervoor kiest om je niet te laten raken kies je ervoor om niet vol te leven. Als volwassenen kunnen wij er bewust voor kiezen om ons ‘geraakt zijn’ en onze maskers in beheer te nemen en verantwoordelijkheid te nemen voor ons leven. Door het aan te kijken. Daar hulp bij te vragen.

Tijdens een training in Portugal afgelopen week, met als thema ‘het vrijmaken van stille reserves’, heb ik bewust aandacht gegeven aan de stille, zachte kracht in mijzelf. Mijn essentie, waar de vrouwelijke energie, lichtheid, humor en intuïtie huist en die ik als kind grotendeels had weggestopt. Deze zachte kracht stelt me in staat om mijn eigen innerlijke waarheid te volgen en dat wat er van binnen speelt te benoemen. Ook als dat stuit op weerstand omdat iemand het misschien niet wil horen. Hoe meer ik bij deze kracht en innerlijk weten kan blijven, hoe zuiverder het contact met de ander. Ik ben hier al jaren mee aan het oefenen en telkens leer ik weer bij, mede dankzij mijn werk als coach en trainer en de ontmoetingen met zoveel mooie en verschillende mensen. De kunst is me er steeds van bewust te blijven wat zich van binnen aandient, dat betekenis te geven en me in vertrouwen open te stellen voor wat zich dan in het contact ontvouwt.

Dit mens-zijn is een soort Herberg. Elke ochtend weer een nieuw bezoek. Een vreugde, een depressie, een angst; Een flits van inzicht als onverwachte gast. Wees blij met iedereen die langskomt. De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd. Om jou als raadgever te dienen. – Rumi

Geen reacties Write a comment

Hester Bruijn | Coach & Trainer @ BOOOST Human Talent | Executive - en Teamcoaching | Young Potential & Management Development | Talentontwikkelaar | Creatief | Passie voor avontuur, bergwandelen, hardlopen, hoge hakken, vriendinnen en wijn | info@booosthumantalent.com | http://www.booosthumantalent.com

Geen reacties

Reageer

Je moet ingelogd Schrijf een reactie.

Spring naar toolbar